Arnar Sigurðsson, vínkaupmaður í Sante, gagnrýnir harðlega málatilbúnað ákærusviðs Lögreglunnar á höfuðborgarsvæðinu gagnvart sér og öðrum atvinnurekendum, sem hafa verið ákærðir fyrir að selja áfengi á netinu og brjóta þannig gegn einkarétti íslenska ríkisins. Í Kaffikróknum, hlaðvarpsþætti Félags atvinnurekenda, ræða Arnar og Ólafur Stephensen, framkvæmdastjóri FA, meðal annars hvernig á því geti staðið að stórfyrirtæki, sem reka netverslun með áfengi, eins og Hagar og Costco, hafi verið látin óáreitt af lögreglunni en minni fyrirtæki ákærð fyrir lögbrot. Hægt er að horfa á þáttinn í spilaranum hér að neðan eða hlusta á Spotify í spilaranum neðst í fréttinni.
Arnar veltir því fyrir sér hvort eigandi Smáríkisins hafi verið ákærður fyrst vegna þess að nafn fyrirtækisins gæfi til kynna að þar yrði lítið um varnir, en fyrirtækið sé reyndar með góðan lögmann til að verjast málatilbúnaði ríkisins. „Af hverju er forstjóri Costco ekki ákærður eins og við? Ég skil það ekki,“ segir Arnar í þættinum.
Hann bendir einnig á að ríkið reki mál gegn netverslunum sem eins konar prófmál, en í formi sakamála. „Ef þú þarft að fara í prófmál, þá liggur í augum uppi að málið er ekki alveg skýrt, eða hvað?“ segir Arnar. „Annars þyrftirðu ekki að fara í prófmál og myndir bara ákæra fyrir alla starfsemina.“ Ólafur tekur undir það og rifjar upp að Daða Má Kristóferssyni fjármálaráðherra tókst að segja í sama viðtalinu í byrjun ársins að áfengislöggjöfin væri alveg skýr um að netverslun væri óheimil, en sömuleiðis að atbeina dómstóla þyrfti til að skýra löggjöfina.
Sakamál ekki hugsuð til að leysa úr lagalegum ágreiningi
Ólafur ræðir í þættinum hvernig stjórnmálamenn hafi ýtt frá sér því verkefni að endurskoða áfengislöggjöfina þannig að hún taki mið af þróun tækni og viðskiptahátta, þar á meðal tilkomu netsins og rafrænna skilríkja, og kjósi þess í stað að setja Arnar og fleiri atvinnurekendur á sakamannabekk til að fá úr því skorið hvað megi og hvað ekki. „Þetta er náttúrlega alveg forkastanlegt og ber vott um að menn hafi ekki alveg skilning á réttarríkinu,“ segir Arnar.
„Í sakamálum beitir hið opinbera mikilli yfirburðastöðu með ótæmandi sjóði skattgreiðenda. Þar eru embættismenn sem þurfa aldrei að standa gjörðum sínum skil. Um slík mál gilda allt aðrar reglur en einkamál og sakamál eru ekki hugsuð til að leysa úr einhverjum ágreiningi. Það eru gerðar gríðarlegar kröfur til skýrleika refsiheimilda og það þurfa að vera ekki bara góðar líkur á sakfellingu heldur nánast öruggar. Þú keyrir yfir á rauðu ljósi og það er nokkuð augljóst hvert brotið var og sakfelling er nokkuð örugg.“ Arnar bendir á að þetta mál sé hins vegar lagatæknilega flókið, varði EES-rétt og líklega þurfi að leita ráðgefandi álits EFTA-dómstólsins, auk þess sem málið varði stjórnarskrárvarið atvinnufrelsi.
Bjórsjálfsali og franskur lausagöngukjúklingur hjá Sante
Arnar boðar nýjungar í rekstri Sante, til dæmis bjórsjálfsala þar sem fólk geti afgreitt sig sjálft með innkaupum í gegnum netið og rafrænum skilríkjum. Þá mun fyrirtækið bráðlega hefja sölu á frosnum frönskum Bresse-kjúklingi, en sú afurð nýtur evrópskrar verndar afurðaheita og er af fuglum sem ganga lausir úti við og eru aldir undir ströngum skilyrðum. „Þetta er einfaldlega allt, allt önnur vara en þessi iðnaðarframleiðsla sem fólk þekkir sem kjúkling,“ segir Arnar. Hann segir að gerð verði tilraun með heimsendingu á fuglinum og Sante muni gefa ráð um matreiðslu á honum og vínin sem passi með máltíðinni.
